Lieve allemaal,

Momenteel zit ik met Philip in Kampot in Cambodja. We zijn 3 dagen geleden de grens overgestoken vanuit Ha Tien in Vietnam. Voorafgaand aan Cambodja hebben we vijf dagen op het paradijselijk eiland Phu Quoc gezeten in het resort MangoBay.

Met een vluchtje vanuit Can Tho land je in 40 minuten op het eiland Phu Quoc. We kwamen aan op een gloed nieuw vliegveld, klaar om gebruikt te worden in de toekomst voor grote internationale vluchten. Vervolgens met een busje naar het resort samen met nog een Nederlands stel waar Philip al weer een connectie mee had vanuit Wassenaar (hoe toevallig?!). Aangekomen in het resort kregen we te horen dat onze kamer geupgraded was en we kregen een prachtig los staande bungalo met een soort hemelbed en badkamer in de buitenlucht. Meer dan prachtig en ontzettend luxe! Voor ons bungalowtje hadden we onze eigen veranda met twee ligbedden en een tafeltje met stoel. In het resort waren maar 40 bungalowtjes en wegens laag seizoen waarschijnlijk ook niet vol geboekt. Dus een prachtig rustig strand met mooie beachbar waar je 's kon bbq-en aan je eigen tafeltje. Het leuke aan het resort was, was dat het niet zo straks en 'resort-achtig' was. De planten groeide overal op een natuurlijke manier en ook het strand met ligbedden zag er niet te 'strak' uit. Een aantal bedjes verspreid over heuvel achtig strandje met ook wat bomen en gras. Zodra we aankwamen, volledig verast door de schoonheid van het resort, zijn we natuurlijk direct gaan liggen op het strand en hebben we een duik in de (warme) zee genomen. Vervolgens heerlijk vis ge-bbq-ed in de beachbar en genoten van de zonsondergang. Elke avond begon het tevens te bliksemen. Erg verweg en niet storend. Maar toch wel indrukwekkend.

De volgende 3 dagen hadden we een duikcursus geplanned. Bij diving centre Flipper begonnen we aan onze PADI duikcursus. Hierbij leer je diepzee duiken tot 18 meter diep en ontvang je aan het eind van de cursus, weleenswaar na 'examen' maken, je certificaat waarbij je bevoegd bent om zelfstandig te duiken in de toekomst. Dag 1 begonnen we samen met onze duikinstructeur Neil, in het zwembad. Na een ochtend video kijken en ons studieboek doorlezen werden we naar een (ander) resort gebracht waar het zwembad was. Dit resort gaf al een goede vergelijking met Mango Bay. Een 'typisch' resort, extreem strak aangelegd, elk grassprietje geharkt en elk bloemetje in detail gedecoreerd.
Na een testje of we wel konden zwemmen werden we in duik outfit gehesen en begonnen we met het leren van vaardigheden onderwater. Zo leer je onder anderen wat te doen als je 'regulator'(je mondstuk voor zuurstof) uit je mond wordt getrokken, of als je zonder zuurstof zit. Verder oefeningen waarbij er water in je masker zit, je masker op en af leren doen onderwater, noodstop naar bovenwater maken etc. Soms wel even wennen en eng gevoel onderwater, maar wel fijn dat we de vaardigheden nu goed onder de knie hebben om veilig te duiken.
Die avond werd ik helaas ziek. Ik had al de hele dag buikpijn en aan het eind van de dag veel overgeven en ellende op de wc. Gelukkig met advies van medisch thuisfront (dank dank!) en mijn noodkitje met medicijnen ging het de volgende dag al weer beter. Klaar om in de zee te duiken! De eerste duik is spannend en even wennen, want het zwembad is slechts 3 meter diep en in zee zak je al af richting 10 meter diep voor de eerste keer. Vervolgens duik twee, om in de zee vaardigheden te oefenen. Een stukje enger dan oefenen in het zwembad maar uiteindelijk raak je gewent en gaat het oefenen onder water beter. Aan het eind van de dagen kwamen we vrij laat aan in het resort. Ergens was het fijn 'thuis' komen in zo een mooie bungalo en heerlijk bed. Het eten in het resort was ook fantastisch en bediening uitzonderlijk goed. Ook moesten we 's avonds bij terug komst een beetje studeren voor het duikexamen op de laatste dag. Elke dag gesloopt, lagen we gemiddeld om half 10 al onder zijl haha!
De laatste dag deden we onze laatste 2 duiken waarbij er bij 1 duik nog wat vaardigheden gedaan werden en de laatste duik was puur genieten van al het moois te bewonderen onder water. Gemiddeld duurde elke duik tussen de 40 en 50 minuten en hebben we er 4 in totaal gedaan. Echt ontzettend gaaf, ik heb zelf als kind altijd een tropisch aquarium gehad, maar nu zwom ik er zelf in. Hele mooie vissen, prachtig koraal, en zelfs schorpioen vissen gezien. Deze zien er extreem goed gecamoufleerd uit als stenen. Onze instructeur kon ze onderwater vinden en voor ons aanwijzen. Tevens ook erg giftige vissen, dus ook uitkijken. Vervolgens het examen, met een biertje en muziek op, tot onze verbazing haha! Erg makkelijk en natuurlijk geslaagd. 'S avonds gevierd en lekker genoten van een avond niet studeren.
De volgende dag werd al weer onze laatste dag op het eiland. Na een ontbijtje samen met het Nederlandse stel die ons tips gaf voor een scootertocht zijn we op pad gegaan. Beide met eigen scooter een tocht naar het zuiden van het eiland waarbij we langs bouwputten van toekomstige resorts reden. Over 5 jaar is Phu Quoc waarschijnlijk het nieuwe 'zuid Thailand' vol met resorts, van Vietnam waar je gemakkelijk met een vliegtuig vanaf Bangkok kan komen. We reden (nu we het eiland nog op tijd bezocht hebben) op zandwegen langs prachtige stukjes met lokale huisjes, en kleine strandjes. We zijn onderweg gestopt bij een witstrand om even te zwemmen en wat te lunchen. Vervolgens hebben we de Coconut gevangenis bezocht. In deze gevangenis zijn tijdens de Vietnam oorlog, talloze gevangenen (VietCong, noord vietnamese strijders) gemarteld en vermoord door de Amerikanen (en vietnamesen die voor de amerikanen werkten). Een hele indrukwekkende en mooie gerestaureerde gevangenis met poppen en duidelijke informatie borden. Vreselijk om te zien en bedenken, misselijkmakende martelpraktijken. Wat ik vooral t gek voor woorden vind, dat heb ik al eerder in mijn blog genoemd, is hoe hypocriet Amerika zich eigenlijk gedragen heeft en nog steeds gedraags. Alle commotie rond de tweede wereldoorlog, joden, holocaust, vernietigingskampen met de zin: 'Dit mag nooit meer gebeuren'. Ik heb nu zelf gezien en ontdekt, dat na WOII, Amerika al deze praktijken exact zelf herhaald heeft. Het makkelijke ervan is, dat ze Europa en de rest van de wereld er gewoon zo veel mogelijk buiten hebben gehouden.

Maar goed, erg indrukwekkend en terug naar het resort over een grote zandweg waar ze inmiddels bezig zijn een snelweg te bouwen. Die er waarschijnlijk over een jaar ook ligt om het noorden en zuiden van het eiland te verbinden. 'S avonds onze laatste avond gevierd met een drankje en spelletjes na nog even op het strand te hebben gelegen. De volgende ochtend vroeg op om met de boot en bus naar Kep (Cambodja) te worden gebracht.Veel wachten, maar opzich ging de reis en het oversteken van de grens vrij makkelijk. Aangekomen in Kep dachten we wel even bij een ATM wat geld te kunnen pinnen, maar die waren er niet. Op die manier belanden we bij Q Bungalows aangezien we hier met credidcard konden betalen. Een heel rustig klein park met maar een stuk of 10 bungalowtjes en mooi zwembad met uizicht op zee. In het park waren maar 2 andere gasten dus wat een stilte en rust! Die avond ontspannend en heerlijk geslapen in ons houten hutje. De volgende dag een scooter gehuurt om de omgeving te ontdekken en het national park te verkennen. Kep heeft verder niet echt een centrum en nauwelijks toeristen. Het national park is ontzettend mooi, een heuvel die je ook makkelijk te voet kan bewandelen. Boven op de heuvel heb je ontzettend mooi uitizicht over de zee en binnenlanden. Zo kort, maar nu al vind ik Cambodja mooier dan Vietnam. Veel platteland met witte koeien, palmbomen, hutjes en geen hoogbouw. Na onze verkenningstocht hebben we gelunched op de 'crabmarket', een klein straatje met restaurantjes, bekend voor crab. Zo hebben we de crab met kampot pepersaus besteld, ontzettend lekker en echte aanrader! Die zelfde dag zouden we om 5 uur door gaan met de bus naar Kampot, dus niet te laat terug gegaan om spullen te pakken en nog even een duik in het zwembad te nemen. De bus liet uiteindelijk 2 uur op zich wachten en in het donker reden we naar Kampot, tussen de pikzwarte wolken en bliksem. Aangekomen in Kampot, eindelijk geld pinnen en net voordat het begon te gieten kwamen we aan in ons 'backpackers' guesthouse Blissful. Een heel simpel guesthouse met een hele simpele kamer, hard bed, maar met klamboe en koude douche. Voor slechts 6 dollar per nacht werd het tijd dat we weer eens wat gingen bezuinigen en tijd voor Philip om na 2 weken luxe eens kennis te maken met het 'echte' reizen.
Het guesthouse heeft buiten hangmatjes en tafeltjes om te eten, s avonds leuk verlicht met kleine lampjes. Binnen een restaurant met engelse muziek en uiteraard onmisbare happy hours voor coctails en bier. Eenmaal in bed moest Philip wel even wennen, een hard kussen, hard bed... Ik helemaal zenuwachtig want Flipt wist niet zeker of we het hier wel 3 nachten vol gingen houden. Uiteindelijk heerlijk geslapen en hier bijna het beste van de afgelopen 2 weken. Iets waar we weer over kunnen lachen. De volgende dag eindelijk Kampot in daglicht gezien en met een scooter naar Bokor National Park gegaan. Een lange tocht op de scooter de bergen in. Helemaal boven oude ruines te bewonderen van franse tijd. Een oud casino, kerk en oude tempel. Vreemd genoeg staat er momenteel ook een gigantisch resort met alles erop, eraan en erin zoals een casino. Wie hier verbleven en zouden willen verblijven leek ons een raadsel. Verder zijn er enorme bouwplannen voor het park met een skilift die mensen naar boven neemt en giga woonwijken, resorts, hotels en noem het maar op! Rond rijdend door het park zagen we op veel plekken al enorme bouwputten. Aan het eind van de dag zijn we lekker gaan relaxen in hangmatjes en hebben we heerlijk gegeten in het dorp.
Vandaag zijn we met de scooter het platteland gaan verkennen. Met een kaartje zijn we op pad gegaan over zand wegen en afgedaald het platteland in. Geen enkele andere toerist tegen gekomen onderweg, wat naar mijn mening een goed teken is. We stopten bij een grot waar een lokale jongen ons te hulp schoot en een tour aanbood. Met hem zijn we de grot, letterlijk, in gaan klimmen. Kruipend en klimmend, waarbij Flip uit zn boxer scheurde haha! De jongen vertelde dat in deze grot vroeger voor het Pol pot regimme, een tempel gebouwd was. Pol pot heeft tijdens de burger oorlog (1975-1979) deze tempel verwoest. De jongen bood ons aan om de tour te vervolgen naar de 'secret lake'. Met zn 3-en op de scooter zijn we doorgereden. Uiteindelijk kwamen we aan bij deze 'secret lake' waar teven bij het Pol pot regimme ook veel doden zijn gevallen. Dit meer is handmatig aangelegd waarbij de burgers als slaven moesten werken en door de slechte omstandigheden zijn er hier ook veel omgekomen. Na wat noodles te hebben gelunched, door naar een peper plantage.
Een enorme plantage van een Australische eigenaar die met een Cambodjaanse is getrouwd. Prachtig huis met zwembad met alles erop en eraan. Op de plantage zelf werken allemaal lokale cambodjanen onder een zeil met het sorteren van peper met de hand. Bizar, hard en warm werk wederom en het voelde een beetje knullig om naar ze te kijken terwijl wij een luizenlevendje leven. Maar toch allemaal leuk om te zien en hoe peper verbouwd word en waar het vandaan komt. Kampot is tevens ook bekend om zijn peper.

Nu inmiddels weer terug bij het guesthouse, alle twee rood van het stof. Tijd om ons klaar te maken voor morgen, we nemen de bus naar Chi Pat. Hier gaan we een jungle tocht maken. Chi Pat is niet zo bekend onder toeristen, dus leek het ons mooie plek om het toeristme te ontvluchten en de echte jungle in te gaan. Vanaf nu wordt het dus weer allemaal low budget, Flip is het nu inmiddels gewent en we hebben nog 3 weken te gaan!

Liefs Nicoline